IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Just do it for the memories

Go down 
AuteurBericht
Ezio Salvatore
Sexy guy
avatar

Aantal berichten : 29
Registratiedatum : 08-05-13
Leeftijd : 22
Woonplaats : Neverland

Character sheet
Age: 24 years
Love: Wam! Bam! Thank you Ma'am!
Secret: It's a Secret

BerichtOnderwerp: Just do it for the memories   zo mei 12, 2013 9:27 am

|| JORDAN ||
'Just do it for the memories'

Ezio had zijn tas met zijn fotocamera er in om zijn schouder gehangen. Vanmorgen had hij een foto shoot gedaan voor een nieuwe collectie van een of andere mode ontwerper. Ezio vond hem maar een beetje arrogant en kon hem na vijf minuten wel wurgen. De kleding moet in beeld gebracht worden, de modellen waren niet belangrijk. Ezio kon daar zo niet tegen. De modellen moesten de kleding verkopen, als zij zich niet lekker voelde in de kleding kon je het ook niet verkopen. Dus als je de modellen niet in beeld bracht zou de kleding ook niet verkocht worden. In elk geval heeft Ezio zoals altijd zijn eigen ding gedaan. Tot nu toe vond iedereen zijn werk geweldig, als hij de mensen mocht geloven, dus stopte hij daar ook niet mee. Ezio hoefde de foto's alleen nog te bewerken. Een paar oneven heden weghalen bij de modellen en misschien het licht een klein beetje aanpassen. Daarbij moest hij ook nog een achtergrond toevoegen. Omdat de ontwerper niet te veel geld wilde uitgeven aan locaties moest Ezio de modellen fotograferen op groendoek. Uiteindelijk zou het de ontwerper meer geld kosten, maar dat hield Ezio voor zichzelf. Hij zou het geld innen en hij was nou eenmaal niet altijd een even eerlijk persoon. Ezio moest nu alleen nog aan een paar mooie achtergronden komen. De meeste fotografen dachten veelste moeilijk over plaatsen die ze konden fotograferen.

Hij had zijn auto op slot gedaan en liep op het paadje richting het park. Het was op zich een zonnige lente dag. Er was geen wolkje aan de lucht, waardoor het gras perfect verlicht werd door de zon. Hij had zijn zonnebril op gedaan en liep langs een aantal mensen die aan het zonnen waren. Sommige meende hem te herkennen, maar hadden het lef niet om op hem af te stappen. Maar mooi ook want Ezio was niet de meest vriendelijke als het om fans ging. Ezio zocht dan ook naar een rustig plek waar er weinig mensen waren. Hij had zijn tas op de grond gezet en haalde zijn camera er uit. Hij stelde de juiste instellingen in en keek door de lens om te zien of het juist was. Hij draaide nog een beetje aan de lens om bij te scherpen en uiteindelijk verscheen er een glimlach op zijn gezicht toen het beeld perfect was. Hij had een prachtige locatie waar het zon een beetje door de bladeren van de bomen scheen. Hij nam een paar simpele shots die er prima uit zagen. Ezio hield van de natuur, zeker omdat de natuur veel mooier was om te fotograferen dan mensen. Daarom bracht hij altijd een beetje natuur terug in zijn shots. Maar vandaag werd zijn mening tegen gesproken omdat een meisje iets verder op, op een perfecte plek stond. Hij kon het niet laten om als een stalker een paar shots van haar te nemen. Hij zoomde in zodat hij het meisje beter een beeld kon krijgen. Ze had een prachtige huid die mooi verlicht werd door het zonlicht. Na dat hij de eerste foto had genomen en die terug keek werd zijn glimlach breder. Hij had niet gezien of het meisje hem had gezien. Het kon hem ook weinig schelen. De foto was in elk geval prachtig. Als ze voor werk zocht kon ze het modellen werk prima doen. Ze had een leuke persoonlijkheid op de foto en dat zou haar zeker verder laten komen in de modellen wereld.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.supernaturall.actieforum.com
Jordan Carter
Sexy girl
avatar

Aantal berichten : 99
Registratiedatum : 09-05-13

Character sheet
Age: ◇ 26
Love: ◇ Doesn't mean i'm lonely when i'm alone.
Secret: ◇ Only with your eyes wide open you wil understand the secrets that been kept

BerichtOnderwerp: Re: Just do it for the memories   ma mei 13, 2013 8:01 pm



Met een snelle tred kwam ze de set opgelopen. Ze hadden een korte pauzen gehad zodat sommigen die het nodig hadden het script nogmaals door konden lezen. Jordan zelf deed dat niet, ze kende haar tekst prima en als vergat ze wat dan improviseerde ze wat en dat werd meestal goed gekeurd. Toen iedereen weer op de set was verzameld en ze op hun juiste plek stonden riep de regisseur luid en duidelijk ‘ACTIE’. Precies op dat moment kwam Jordan de nagemaakte kamer in wandelen waar ze begroet moest worden door een andere acteur. Echter gebeurde dit niet en hij stond maar wat voor zich uit te staren. Hoofdschuddend draaide Jordan om en liep met boze passen terug naar de begin plek. ‘Take 48’ werd er van de zijkant geroepen en de regisseur riep nogmaals dat we mochten beginnen. Het zelfde verhaaltje als net speelde zich af alleen dit keer deed de jongen wel wat hij moest doen, namelijk Jordan’s personage begroeten. Hierop antwoordde Jordan met een knik en toen was de jongen weer aan de beurt met zijn tekst. Hij begon wat te brabbelen en het leek op iets wat het niet moest zijn. Jordan duwde boos haar script in de jongen zijn handen en wees even duidelijk aan wat zijn tekst was. De jongen keek haar geschrokken aan en zo ook de rest van de cast. ’Leer eerst je tekst maar fatsoenlijk, dan pas speel ik je tegenspeelster!’ zei ze terwijl de het decor uit liep in de richting van de regisseur. ’Ik neem een middag vrij, dan kan jij die kinderen hun tekst misschien leren!’ tijd om antwoord te geven had de arme man niet of Jordan was al wel. Onderweg naar haar kleedkamer begroette ze enkele mensen nog vriendelijk die haar passeerde, maar toen ze in haar kleedkamer was sloeg haar zin in een wervelwind om. Ze werd er chagrijnig van, al 48 keer deed ze het zelf prima alleen die tegenspeler van haar had er blijkbaar zoveel moeite mee. En ze begreep best dat een paar keer je tekst vergeten best kan, maar gewoon een stuk of 30 keer is wel heel overdreven. De rest van de 18 keren moesten ze opnieuw beginnen omdat er iets in het decor niet goed was of het geluid verkeerd stond afgesteld. In de spiegel die er hing bekeek ze even het jurkje wat ze aan had, eigenlijk moest ze het korte zwarte ding uit trekken en hier laten want het hoorde bij haar personage, maar ze vond het wel goed zo ze konden lekker een nieuw jurkje kopen als ze deze niet heel terug kon brengen. Ze greep haar telefoon en haar tas en verdween door de deur.
Met haar hakken kwam ze de hoofdingang uitgelopen in de richting van de weg. Aan de overkant van de weg was een groot park, het grootste park wat hier in de buurt was. Met het geklak van haar hakken op de tegels en het waaiende jurkje dat tegen haar benen aan hing liep ze het grote groene park in. Het was een heerlijke dag, de zon scheen, de vogeltjes floten en er stond maar een klein beetje wind. Toen ze een eindje het park in was gewandeld pakte ze een grote zonnebril uit haar tas en gooide hem daarna tegen een boom aan. Ze zette de bril op haar neus en liep naar een stukje waar de zon heerlijk scheen. Ze draaide haar gezicht zo dat hij in de richting van de zon stond, dan werd ze misschien nog wel bruin. Even liet ze een laatste blik op haar mobiel vallen voordat ze hem in een klein onzichtbaar zakje stopten in het jurkje, dat was fijn aan kleren van de set, er zaten overal onzichtbare zakjes om benodigdheden in te stoppen. Toen ze met haar gezicht richting de zon stond gericht sloot ze even haar ogen, want door de felle zon die scheen trok ze haar ogen al half dicht. Na ongeveer 20 seconde opende ze haar ogen weer en liet haar hand een keer door haar bruine lokken glijden. Niet veel daarna vielen haar ogen op een jongenman die op het bankje tegenover haar zat met een camera op haar gericht. Het zal ook wel weer eens niet die verrekte paparazzi zijn of gewoon gestoorde mensen die foto’s wilden. Ze stapte op hem of en liet zichzelf op het bankje naast hem neer ploffen. Ze schoof een eind op zodat ze netjes naast de man zat en liet een blik op het scherm van de camera vallen zonder oom maar een keer de man aan te kijken. ’Zo mag ik misschien zelf ook nog zien hoe idioot ik morgen met me hoofd in de krant sta?’ zei ze op een sarcastische maar toch licht geïrriteerde toon.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Just do it for the memories
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: 
BUT UNTIL THE GATES ARE OPEN
 :: 
LOS ANGELES
 :: 
CITY
 :: 
PARK
-
Ga naar: