IndexFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 sitting on the stairs

Go down 
AuteurBericht
Arnoud de Wolf

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 11-05-13

Character sheet
Age: 21
Love: do you love me
Secret: Ik ben niet wie ik zeg wie ik ben.

BerichtOnderwerp: sitting on the stairs   zo mei 12, 2013 10:32 pm

Arnoud was even rustig op de trap gaan zitten die zijn huis verbond met de straat. Het waren niet veel treden maar genoeg om op te gaan zitten Het huis achter hem was nog geen dag in zijn bezit. Gister avond had hij de sleutels gekregen. Vanochtend vroeg was hij al begonnen aan het texen van de muren. De geur die er afkwam was nog duidelijk te ruiken. Het had hem dan ook heel de ochtend gekost om de woonkamer geheel te doen. Hij was blij dat hij alles had afgeplakt anders had hij de rest achteraf nog weg kunnen schrappen. Zijn lichaam zat ondertussen ook onder. Zijn witten shirt was bedekt met vele strepen al was dat niet goed te zien. zijn broek zat ook onder. Beide kleding stukken kon hij maar beter weggooien na dat hij alles had verhuist. Gelukkig hoefde hij voor de rest niet veel te klussen. Het huisje had er goed uitgezien toen hij het huur contract aan ging. Enkel de muren van de woonkamer moesten opnieuw behangen worden of getexet. Hij had maar voor het texen gekozen. wat een behang dat naar zijn zin was kon hij toch niet vinden. Hij had dan ook geen zin om elke dag tegen een stuk behang aan te kijken dat hij niet mooi vond. Dat had hij al genoeg gedaan in het hotel waar hij nu tijdelijk verbleef. Een afschuwelijk bloemetjes behang zat aan de muren van zijn kamer. Anderen leken het ook al niet mooi gevonden te hebben, want hier en daar miste er al een stuk en was de saaie grijze betonnen muur er achter te zien. Het was zo lelijk dat hij soms dacht dat hij zelfs door zijn gesloten ogen kon zien. Het was dan ook een van de reden geweest om al snel aan zijn nieuwe huisje te beginnen. Hij had het te huur bord nog niet eens weggehaald. Dat zou hij dadelijk wel doen. Eerst moest hij zijn lunch maar eerst op eten. De tex moest toch eerst drogen en tot die tijd kon hij beter buiten blijven voor dat hij nog meer onder kwam te zitten. Er zaten zelfs paar strepen op zijn gezicht. Sommigen waren al droog en hard geworden ander waren nog een beetje nat maar het zou ook niet lang duren of ze waren even hard als de anderen.
Vroeger was toch alles wel makkelijker geweest. Een luxe huis dat zijn ouders hadden waar hij kon slapen als hij niet een meisje bezig was. Anders had hij een simpel appartement dat door moest gaan als studenten woning. Dat was al geheel klaar en ingericht toen hij daar kwam. Er waren genoeg mensen die iets voor hem wilde doen en anders wel voor zijn vader. Nu was hij geheel op zich zelf aangewezen. Hij had niemand die hem hulp bood en ook geen ouders om op terug te vallen. Elk contact met iemand uit zijn vorige leven kon er voor zorgen dat ze er achter kwamen wie hij werkelijk was.
Hij had nu een bestaan moeten opbouwen van niks tot iets. Hij had een oude vriend opgezocht die voor hem een hele nieuwe identiteit op gebouwd. Hij had wat geld gekregen en daar mee had hij tijdelijk een kamer gehuurd in het goedkoopste hotel dat hij kon vinden. Gelukkig had hij snel een baantje gevonden in een peperduur restaurant als ober. Hij had het geluk gehad dat hij vaak had geobert in de zaak en dat zijn vriend die had kunnen omzetten naar een of ander duur restaurant dat pas failliet gegaan was. Ze hadden hem na paar kleine testje aangenomen. nu had hij eindelijk al het geld bij elkaar om de inrichting van het kleine huisje te betalen. Hij wist niet dat je zo blij kon zijn met een uitverkoop bij de ikea. Hij moest zijn vorige leven maar niet meer vergelijken met het leven dat hij nu leiden. Zich gewoon op het geluk concentreren dat hij nu had. Al was dat zo klein als een uitverkoop bij de ikea. Bij dat kleine geluk kon wel een vrolijk deuntje. Hij begon dan ook zachtjes te neuriën dat steeds harder werd en uiteindelijk overging tot zang.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jordan Carter
Sexy girl
avatar

Aantal berichten : 99
Registratiedatum : 09-05-13

Character sheet
Age: ◇ 26
Love: ◇ Doesn't mean i'm lonely when i'm alone.
Secret: ◇ Only with your eyes wide open you wil understand the secrets that been kept

BerichtOnderwerp: Re: sitting on the stairs   do mei 16, 2013 1:14 pm


Jordan beende in de richting van haar pashokje om het jurkje wat ze zojuist uit had gezocht te passen. Ze had over enkele dagen een of ander feest van haar baas zijn zoon waar ze was uit genodigd. Haar baas en daar de zoon van had zoals ze dat in deze tijd noemen ‘een oogje op haar’. Haar baas had het haar lichtelijk duidelijk gemaakt en ze snapte de hint. Zelf had ze niet zo veel interesse in de jongen, hij gedroeg zichzelf alsof hij 15 jaar was met van die klote geintjes en opmerkingen. Als ze met hem was voelde ze haarzelf een babysitter, een oppas voor haar date, het moest niet erger worden. Toen ze het jurkje over haar lichaam heen had getrokken en de rits had gesloten bekeek ze het geheel in de spiegel. Voor het idee ging ze op haar tenen staan omdat ze er een paar hakken onder deed en het dan toch altijd anders stond. Met een goedkeurende blik knikte ze een keer en opende de rits weer. Soepel liet ze het jurkje van haar lichaam glijden en trok haar eigen kleren weer aan. Toen ze alles bij elkaar gepakt had wandelde ze naar de kassa en rekende het jurkje af. Zwijgend knikte ze toen de vrouw het bedrag opnoemde en overhandigde ze het geld. Ze pakte het tasje aan en liep tevreden de winkel uit. Toen ze buiten was schoof ze haar zonnebril die boven op haar hoofd zat voor haar ogen en wandelde op haar gemakje verder. Ze liep nog enkele winkeltjes binnen maar ze vond niet echt iets naar haar zin dus beslood ze maar naar huis te gaan. Ze was vandaag lopend gegaan, het was eerst ook niet de bedoeling om vandaag naar de stad te gaan want dat had ze voor morgen geplant, ze zou eigenlijk even naar het park gaan wat niet zo ver van haar huis lag, maar toen ze wat mensen met tasjes uit de stad zag lopen kon ze de verleiding niet weerstaan. Dus haar straf was dat ze lopend naar huis moest. Ergens vond ze het niet zo erg, het was goed weer, het zonnetje scheen. Toch had ze een probleem, ze had een stel nieuwe hakken aangetrokken die ze voor haar rol in een film aan moest, het probleem was alleen dat die dingen 15 centimeter hoog waren en ze er nog niet goed op kon lopen. Nou was madame zo slim geweest om ze vandaag aan te trekken en in te lopen, wat natuurlijk niet zo’n succes was. Toen ze een paar honderd meter had gelopen was ze de hakken bui en haalde ze van haar voeten af. Met haar bloten voeten liep ze verder en haar hakken had ze vast in haar hand. Het zag er wel raar uit, mensen keken haar raar aan en lachte was. Het maakte haar eigenlijk niet uit wat anderen deden en ze liep onopgemerkt door. Toen ze door een wat drukkere straat liep kwam ze langs een hotel, ze herkende het hotel want zelf had ze er ook ooit geslapen toen ze haar huis aan het verbouwen waren. Toen ze wat verder liep kwam ze aan bij de ingang van het hotel waar een jongen op een trappetje zat. Even bleef ze stilstaan en keek naar de front van het hotel, maar al snel dwaalde haar blik af naar de jongen die een liedje begon te zingen. Het klonk nog niet zo heel slecht. Ze liep er wat dichter naar toe en ging voor de jongen stil staan. ’Zozo een zanger?’’
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Arnoud de Wolf

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 11-05-13

Character sheet
Age: 21
Love: do you love me
Secret: Ik ben niet wie ik zeg wie ik ben.

BerichtOnderwerp: Re: sitting on the stairs   za mei 18, 2013 5:54 pm

(hij zit eigenlijk voor ze huis)

Sometimes tears say all there is to say
Sometimes your first scars won't ever fade away
Tried to break my heart
Well it's broke
Tried to hang me high
Well I'm choked
Wanted rain on me
Well I'm soaked
Soaked to the skin

It's the end where I begin
It's the end where I begin

Sometimes we don't learn from our mistakes
Sometimes we've no choice but to walk away, away
Tried to break my heart
Well it's broke
Tried to hang me high
Well I'm choked
Wanted rain on me
Well I'm soaked
Soaked to the skin

It's the end where I begin
It's the end where I begin

Now I'm alive
and my ghosts are gone
I've shed all the pain
I've been holding on
The cure for a heart
Is to move along, is to move along
So move along
[X3]
What don't kill a heart
Only makes it strong

It's the End where I
End where I
End where I begin

Sometimes we don't learn from our mistakes
Sometimes we've no choice but to walk away, away

het liedje eindigende en meteen klonk de stem van een dame die bij hem was gestopt stond er een dame voor hem. Hij keek het meisje aan hij dacht dat hij haar ergens van kende, een actrice. Jah dat moest het zijn, anders leek het meisje er gewoon dat kon net zo goed. ’Zozo een zanger?’’ klonk er uit de mond van het meisje. Hij kon het niet laten om een klein glimlachje op zijn mond te laten verschijnen. Hij wist dat hij wel kon zingen. Maar of hij ook een echte zanger was? Daar zou hij het kaliber niet voor hebben. Daarnaast zou het zijn laatste wens zijn om beroemt te zijn. Al die paparazi totaal geen privé leven. Nee daar bedankte hij voor. Daarnaast zou hij zijn verleden dan maar moeilijk geheim houden. "Het is maar wat je een zanger noemt. Ik ben maar gewoon een ober" Zijn stem klonk rustig maar hij werd afgeleid door een klein blaf je achter hem. er stond een grote kennel groot genoeg om een grote hond in te stoppen. Maar nu was het helemaal bedekt met lakens zo dat er geen licht binnen kwam. Op de kleine gaatjes na dan die er voor zorgde dat er genoeg lucht binnen kwam. Arnoud trok nu de lakens weg die voor de deur zat. Een neusje gevolgd door een snuitje kwam al door de tralies van de bench door. Hij had paar dagen geleden een duitse herder puppy gekocht. Hij was altijd al een honden mens geweest en de puppy zou ook voor wat gezelschap zorgen in het eenzame begin van zijn nieuwe leven dat hij nu lijden. Hij had de puppy rover gedoopt. hij had ondertussen de bench opengemaakt. "Heb ik je wakker gemaakt" zij hij tegen de rover die het meteen gezien had op zijn vingers. Maar zijn aandacht werd al snel afgeleid door het meisje dat daar stond. Rover stromde er op en begon vrolijk te keffen smekend om een aai over zijn bol van het meisje. Die zou hij wel krijgen of het meisje moest bang zijn voor de meest kleine hondjes. Of zoon type dat niet onder de honden haren wilde zitten. Maar hij wist wat een puppy voor effect op vrouwen. Hij had al vaak genoeg gebruikt.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: sitting on the stairs   

Terug naar boven Go down
 
sitting on the stairs
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: 
BUT UNTIL THE GATES ARE OPEN
 :: 
LOS ANGELES
 :: 
HOUSES
 :: 
MAPLE ROAD
-
Ga naar: